Stray1

การที่มีหนังจากรัสเซียมาเข้าฉายในบ้านเรา ก็ถือได้ว่าเป็นหัวข้อให้น่าสน ว่าน้านนานจะมีหนังจากรัสเซียมาสักเรื่อง ก็ย่อมเป็นหนังที่มีอะไรดี ถ้าหากไม่กวาดรางวัลในบ้านมามาก ก็จำต้องทำเงินถล่มทลายถึงได้นำออกไปขายตลาดเมืองนอก เหมือนกับ Stray หรือชื่อรัสเซียว่า Tvar หมายความว่า “สิ่งมีชีวิต” ปรับเปลี่ยนมาจากนิยายตื่นเต้น ผลงานนิพนธ์ของ ‘แอนที่นา สยี่ห้อโรบิเนท ที่ได้รับการตั้งชื่อว่าเป็น สตีเฟน คิง แห่งรัสเซีย ตัวเธอพึ่งได้รางวัล ผู้ประพันธ์ดีเลิศ จากเวที European Science Fiction Award ปี 2018 มาได้ด้วย

ทำให้ Stray เป็นหนังสยองขวัญรัสเซียเรื่องแรกที่ที่สามารถขายไปได้ถึง 30 ประเทศ ฟังดูดีครับ ว่าหนังน่าจะให้รสชาติแปลกใหม่กว่าหนังสยองขวัญฮอลลีวูดที่สร้างกันออกมาแทบจะล้นตลาด รวมทั้งเป็นไปตามคาดขอรับ Stray แปลกใหม่จริงขอรับ มันคือหนังสยองขวัญที่ไม่มีฉากสยองเลย ไม่มีฉากไหนที่ชวนให้ลุ้นระทึกอย่างที่รู้จัก ว่าสักครู่ควรต้องตระหนกตกใจ หรือชวนให้จำต้องเอามือปิดตา ไม่ได้ตระหนกตกใจสักเฮือกจนอยากได้ฉากตุ้งแช่มาสักจึ้กหนึ่ง ในขณะที่พลอตเรื่องให้โอกาสให้ใส่ฉากสยองได้มากมาย

รายละเอียดของหนังก็จำต้องบอกว่าไม่แปลกใหม่ เป็นพลอตที่ฮอลลีวูดสร้างกันมาไม่รู้จักกี่ครั้งแล้วกับการที่คู่ผัว-ภรรยา ไปรับอุปการะเด็กกำพร้ามา แล้วกลายเป็นเด็กนรก อิกอร์ และก็พอลีที่นา เสีย “วานยา” ลูกชายวัย 6 ขวบ ไปด้วยอุบัตเเหตุรถยนต์ ผ่านมา 3 ปี พอลีนายังอาจจะเซื่องซึมทำใจกับการสิ้นไปไม่ได้ อิกอร์จึงพาพอลีที่นาไปสถานดูแลเด็กกำพร้าเพื่อเลือกรับเด็กผู้ชายสักคนมาเลี้ยงดู มีเด็กให้เลือกมากแม้กระนั้นพอลีนาก็เจาะจงเลือกเด็กผู้ชายแปลก และก็มากกว่าแปลกก็คือเด็กผู้ชายคนนี้ เป็นเด็กตัวเล็ก รูปพรรณสัณฐานน่าสะพรึงกลัว ผิวขาวซีดเผือด ศีรษะล้าน ตัวไม่มีขนสักเส้น ไม่บอก แม้กระนั้นส่งเสียงขู่แบบสัตว์ร้าย แถมมีเขี้ยวแหลมน่าสะพรึงกลัว ที่สำคัญเด็กผู้ชายคนนี้อยู่ในจุดเกิดเหตุ ข้าราชการชายในสถานสงเคราะห์ฆ่าตัวตายด้วยการใช้ปืนจ่อหัวกบาลตัวเอง

ที่ตรงนี้ล่ะขอรับที่ต้องการจะ เฮ้อออออ ออกมาดังๆหนังไม่พยายามอธิบายเหตุผลอะไรแม้แต่น้อยว่าเพราะอะไรพอลีที่นาถึงควรต้องเจาะจงเอาเด็กน่าสะพรึงกลัวคนนี้กลับบ้าน ในขณะที่น่าสะพรึงกลัว รวมทั้งอยู่ในจุดเกิดเหตุมีคนตาย ทั้งแม่ชี และก็ตำรวจก็ทักท้วงว่าอย่าเอาเด็กคนนี้ไปเลย มันคือแผลรุนแรงมากสำหรับหนังสักเรื่อง ถ้าหากเปิดเรื่องด้วยประเด็นหลักแล้วไร้ซึ่งเหตุผลควร มันก็เลยสร้างความกระดากตั้งแต่ต้นเรื่อง แล้วบทหนังก็ยังไม่อาจจะทำให้ผู้ชมเชื่อตามไปกับพฤติกรรมขวางโลกของพอลีที่นาได้ พอเพียงเอามาเลี้ยงเด็กเมืองนรกก็ยังคงมีคำกริยาเยี่ยงสัตว์ร้าย อิกอร์ไม่เห็นพ้อง และก็ขอความช่วยเหลือให้พอลีนาคืนเด็กกลับไปที่สถานสงเคราะห์แม้กระนั้นเธอก็ยืนกรานว่าจะเก็บเด็กไว้ แถมยังตั้งชื่อเด็กน้อยว่า “วานยา” ตามชื่อลูกที่เสียไป

Stray 2

หนังก็เดินเรื่องตามแบบนิยมของหนังสยองขวัญ ด้วยการให้อิกอร์สืบหาเบื้องหลังเบื้องหลังของเด็กนรกรายนี้ และก็หาคำตอบว่าเพราะอะไรผู้ดูแลถึงฆ่าตัวตาย ก็ถือได้ว่าเป็นปัญหาที่วางไว้ให้เราต้องการรู้คำตอบถึงที่มาของเด็กนรก ซึ่งคำตอบก็ถือว่าแปลกใหม่จากหนังฮอลลีวูด เนื่องจากว่าคำอธิบายถึงตัวตนของเด็กนรกนั้นพาเอาหลุดโลกกันไปเลย ซึ่งแปลก แม้กระนั้นไม่รู้จักสึกเหวอหรืออึ้ง ก็ไม่รู้จักว่าปัญหาที่เกิดกับหนังนี้มีมาตั้งแต่ต้นฉบับที่เป็นนิยายหรือมีการเสริมเติมแต่งโดย โอลก้า โกโรเด็ตสกายา ผู้กำกับคนใหม่ที่เหมารวมตำแหน่งปรับเปลี่ยนนิยายมาเป็นบทภาพยนตร์เองด้วย แม้กระนั้นปัญหาหลักๆของโอลก้า เลย คือเขาไม่อาจจะสร้างบรรยากาศสยองให้กับ Stray ได้แม้แต่นิดเลย สร้างหนังสยองแม้กระนั้นไม่มีความน่าสะพรึงกลัวเลย ก็ถือว่าสอบตกอย่างไม่น่ายกโทษแล้วล่ะขอรับ เอาว่าไม่ใช่แค่เรื่องนี้หัวข้อเดียวที่ไร้เหตุไร้ผล แม้กระนั้นในเรื่องยังมีอีกมาก แม้กระนั้นถือมาเอ๋ยถึงไม่ได้ด้วยเหตุว่าเป็นการสปอยล์
อีกจุดที่รู้สึกอี๊มาก คือมาตรฐานซีจีของหนัง ทำออกมาอย่างงี้แล้วเห็นได้ชัดว่าวิทยาการงานวิชวลเอฟเฟกต์ของรัสเซีย ตามหลังจีนอยู่ห่างไกลเลย ฉากโชว์ซีจียาวหลายวินาที แล้วไม่ใช่โชว์แบบมืดๆนะ แม้กระนั้นวางกันสว่าง เต็มหน้าจอให้เห็นจะๆกันไปเลย ว่างานของฉันกากแค่ไหน เพราะอะไรกล้าอวดขนาดนั้นนะ
จะหาที่ไหนมาชื่นชอบหนังได้บ้างนะ เอาเป็นงานแสดงแล้วกัน ตัวพ่อแม่น่ะพอเพียงผ่านๆไปได้ ไม่มีฉากจำต้องโชว์ความรู้ความเข้าใจสำหรับการแสดงอะไรมากนัก แม้กระนั้นที่น่ากล่าวสรรเสริญคือตัวเด็กนรกนั่นแหละ ที่จำต้องใส่ความก้าวหน้าเข้าไปในตัวเองเยอะแยะ ตั้งแต่เป็นเด็กนรกวิ่งและก็เดินแบบ 4 ขา กลายมาเป็นผู้เป็นคนมากยิ่งขึ้น แต่งตัวดี มีผมและก็เริ่มคุยติดต่อสื่อสารกับพ่อแม่เลี้ยงดู หลายๆฉากจำต้องสื่อความโหดผ่านทางสายตา นับว่าบทนี้แบกรับภาระหน้าที่สำคัญของหนังเลยล่ะ

Stray

ผีอยากเป็นลูกคน